covid-19

Landen die de verspreiding van schadelijke soorten en ziekten zoals COVID-19 willen tegengaan, moeten samenwerken in meerdere ‘hotspots’, volgens een nieuw model dat is ontwikkeld door een onderzoeker van de Arizona State University. De bevindingen van Adam Lampert, een assistent-professor aan de School of Human Evolution and Social Change aan de ASU, worden volgende week gepubliceerd in de Proceedings of the National Academy of Sciences (PNAS).

Omdat het moeilijk zou zijn om het nieuwe coronavirus volledig te elimineren, suggereert wiskundige modellering dat landen zich moeten concentreren op het laag houden van het besmettingspercentage door samen te werken op meerdere gebieden. In sommige gevallen kan echter een duidelijke taakverdeling nodig zijn.

Het model is bedoeld om beleidsmakers te begeleiden bij het uitbreken van schadelijke soorten, waaronder plagen, parasieten en zelfs infectieziekten zoals COVID-19. Het geeft aan dat soms een ‘verdeel en heers’-aanpak beter is, terwijl het in andere situaties effectiever is om op meerdere locaties samen te werken.

Een belangrijke vraag is of u zich wilt concentreren op het volledig elimineren van de schadelijke soort of de verspreiding ervan wilt beheersen om de volgende uitbraak te voorkomen. ‘Als je de schadelijke soort wilt uitroeien of de hoeveelheid snel wilt verminderen, dan moet je de taken opsplitsen tussen landen’, zei Lampert. “Als je het wilt beheersen en het langdurig op een laag niveau wilt houden, wordt samenwerken belangrijk.”

Lampert identificeerde drie factoren om te bepalen of de soort moet worden bestreden of uitgeroeid: de jaarlijkse kosten voor het behoud van de populatie, de natuurlijke groeisnelheid van de schadelijke soort en de reactie op de behandeling. Bij het behandelen van een invasieve uitbraak van insecten, bijvoorbeeld, spuiten managers pesticiden over een groot gebied als een algemene, algemene behandelingsmethode. Een meer gerichte aanpak is toe te passen wanneer de soort eenvoudiger met het blote oog te zien is. Zo is volledige uitroeiing van een schadelijke plantensoort aannemelijk, omdat managers elke individuele plant fysiek kunnen verwijderen.

Bron: Pixabay – ongewenste soorten

Gezien de voortdurende verspreiding van nieuw coronavirus, vertelde Lampert dat we een mix zien van algemene en gerichte controle-inspanningen. ‘Met ziekten kun je het hele land of een regio afsluiten en zeggen’ oké, blijf thuis!’, en zo verlaag je het besmettingsniveau in de loop van de tijd’, zei hij. ‘Of je kunt meer gerichte acties ondernemen door de mensen die ziek zijn te identificeren bv via een app – en ze thuis te houden.’

Uit het onderzoek van Lampert blijkt dat voor effectieve langetermijnbeheersingsmethoden om de verspreiding van schadelijke soorten, waaronder het nieuwe coronavirus, te verminderen, internationale samenwerking vereist is. Hij zegt dat het beheersen van de verspreiding noodzakelijk is voor onze sociale welvaart. Samenwerken is daarbij cruciaal.

Lampert werkt al aan aanvullend onderzoek om deze bevindingen specifiek op COVID-19 toe te passen. In de toekomst zullen we naar verwachting intensievere bevindingen zien over de verspreiding en bestrijding van schadelijke soorten, aangezien het probleem waarschijnlijk niet snel zal verdwijnen.

‘De impact van invasieve soorten is een groot probleem in ecologische systemen’, zei Lampert. ‘En het komt alleen maar steeds vaker voor als gevolg van globalisering.’

Bron: PNAS

Doneer
Ondersteun vrije journalistiek. Als je dit artikel waardeert en dat wilt laten blijken met een kleine bijdrage, doneer dan via onderstaande Paypal-button:

Geef een reactie

Your email address will not be published. Required fields are marked with *.

Share via
Copy link
Powered by Social Snap