Het genoom van een vorm van gezichtskanker die alleen de Tasmaanse duivel treft, laat zien hoe deze kanker zich verspreidt en waar het vandaan komt. Onderzoek van de mutaties laten zien hoe deze vorm van kanker uiteindelijk besmettelijk werd. Aldus onderzoek van Elizabeth Murchison et al. Van het Wellcome Trust Sanger Institute. De resultaten staan sinds vandaag in Cell.
Het onderzoek liet zien dat deze vorm van kanker via bijten werd verspreid. De eerste kanker is ontstaan in een vrouwtje dat 15 jaar terug stierf. Het DNA leeft verder in de besmettelijke kankercellijn. Deze vorm van kanker is zeer gemeen. Het groeit namelijk in tumoren op het gezicht en leidt binnen een paar maanden tot de dood. De symptomen werden in 1996 voor het eerst geregistreerd, maar vorig jaar had de ziekte zich al verspreid bij de helft van de populatie.
Door deze kanker is er gevaar voor uitsterven van de Tasmaanse duivel, Aldus Munchinson. Door het genoom in kaart te brengen, is het mogelijk om te zien welke mutaties er voorkomen die zo veel voorkomen in deze populatie.
Het team zag dat er verschillen waren tussen tumoren. De kanker is daardoor nog verder gemuteerd bij de overdracht tussen verschillende duivels.
Bij onderzoek in 69 verschillende duivels in Tasmanie werd een kaart gemaakt van de verspreiding van kanker. Het kankergenoom bleek meer dan 20.000 mutaties te bevatten. Dat is een stuk minder dan in de meeste menselijke kankers. Een kanker hoeft dus niet extreem onstabiel te zijn om besmettelijk te zijn. Door te kijken naar de evolutionaire geschiedenis en de verspreiding, kunnen we deze vorm van kanker voorspellen. De wetenschappers proberen zo de epidemie in de hand te krijgen, en uitsterven van deze interessante soort te voorkomen.
DOI 10.1016/j.cell.2011.11.065
Bron: Cell
